Marlin BurkunkBekijk de Geheugen Groeve op mijn zolder
Pijptabak! Dat was het eerste dat ik rook als ik vroeger thuis kwam en opa en oma waren op bezoek. Later mocht opa van de dokter niet meer roken en was die lucht verdwenen. Bij Oma rook ik altijd Nivea als ik haar op haar rimpelige wang kuste. AZ ’67 in 1980/’81, Kees Kist in de Alkmaarder Hout, paling en die specifieke geur van tabak en Nivea zijn de prettige herinneringen aan de ouders van mijn vader, geboren in 1903 en 1900.
Zoals gezegd namen zij altijd paling mee als ze in de jaren ’70 bij ons op bezoek kwamen. Ik vond dat als kind een groot feest. Ik wist al dat opa en oma bij ons thuis waren als ik de voordeur opende. In onze gang hing dan de heerlijke lucht van verse pijptabak. Snel liep ik naar de keuken om te kijken of ze al op het aanrecht lagen. Een groot vetvrij papier vol goudbruine slangen met koppen zonder uitdrukking . De ogen waren kapot gerookt. Soms stak het uiteinde van een vishaak nog uit zijn bek. Dat werd smullen!
Geur van verse pijptabak
Hoe omschrijf je die lucht voor iemand die zoiets nog nooit heeft geroken? Het is essentieel voor mijn Geheugen Groeve: opa en oma = pijptabak + nivea = paling. Verse pijptabak ruikt warm, zoet en aards. Hele andere koek dan sigaretten of sigaren. Als ik de geur mij probeer te herinneren: Zoete tonen: honing, vanille, karamel. Aards/bladachtig: vers hooi, nat gras, thee. Specerijen: kruidnagel, kaneel. Hout : ceder, leer, soms cacao. De blend van de tabak bepaalt natuurlijk wat de boventoon voert. Fris, kruidig of zoet. Als ik mij goed herinner rookte Opa MacBaren. Op de een of andere manier spreekt de afbeelding op het blik mij aan. Maar dat weet ik niet zeker. Ik zelf heb in mijn studententijd ook weleens een pijpje gestopt. Dat rook heel lekker maar was wel een gedoe. Er liep steeds spuug mijn pijp in waardoor de rook een beetje zuur ging smaken In gezelschap voelde ik me redelijk belachelijk trouwens met zo’n pijp in mijn bek.
