Marlin BurkunkDe Geheugen Groeve
Het euforische gevoel als je het laatste scherm had bereikt en er een heel opvallend, mechanisch melodietje klonk , terwijl Daisy verscheen. OH! Daisy. OH! Daisy.
Wanneer kwam Super Mario, de nors kijkende loodgieter met grote pet en tuinbroek, in mijn leven? Het moet toch eerder geweest zijn dan 1998. Toen kocht ik op huwelijksreis met mijn vrouw Irene in de tax free winkel een gameboy waar standaard het spel SuperMario op stond. Daar heb ik een sterke herinnering aan. Nog zwart-wit, grove pixels maar wel stereo sound! OH! Daisy. We vonden dat toen wel grappig. Een solo spelletje kopen op het moment dat je nooit meer solo bent. Al in het vliegtuig klikten we SuperMario van level naar level. En wat een lekker gevoel als je zo’n muntje op at en je plotseling een stuk groter was…
Maar SuperMario ontmoette ik als eerste in de video-game Donkey Kong in de jaren ’80. In de snackbar in Bilthoven na school een vast tijdverdrijf. Voor een gulden kreeg je 3 levens maar als je natuurlijk een bepaalde score bereikte kreeg je een leven er bij. Dat was de uitdaging. Volgens mij was SuperMario toen een timmerman (tuinbroek en grote pet) die weerstand moest bieden aan een gorilla die vaten wijn naar beneden gooide.
Het euforische gevoel als je het laatste scherm had bereikt en er een heel opvallend, mechanisch melodietje klonk, terwijl Daisy verscheen. OH! Daisy. OH! Daisy.
Wanneer kwam Super Mario in mijn leven? Het moet eerder geweest zijn dan 1998. Toen kocht ik op huwelijksreis met mijn vrouw Irene in de tax free winkel een gameboy waar standaard SuperMario op stond. Nog zwart-wit, grove pixels maar wel stereo sound! We vonden dat toen wel grappig. Een solo spelletje kopen op het moment dat je nooit meer solo bent. Al in het vliegtuig klikten we SuperMario van level naar level.
De GameBoy maakt digitaal spel draagbaar en persoonlijk, maar het verhaal ondergraaft het idee van solospel. Het apparaat wordt op het moment van trouwen gekocht en direct gedeeld.
Deze vondst vormt een brug tussen twee digitale tijdlagen: de publieke arcadekast en het persoonlijke draagbare scherm. Het apparaat dat voor één speler was gemaakt, bewaart hier juist het begin van een huwelijk.
Oppervlaktelaag — Een handzame spelcomputer met klein zwart-witscherm, grove pixels, knoppen en digitaal geluid.
Reislaag — Het apparaat wordt aan het begin van een huwelijksreis gekocht en gaat direct mee het vliegtuig in.
Speellaag — De voortgang is verdeeld in levels, met munten, extra levens en een eindscherm als beloning.
Gedeelde laag — Hoewel individueel bedoeld, wordt de GameBoy tijdens de reis gezamenlijk gebruikt.
Ironische laag — Juist op het moment dat een leven niet langer solo zal zijn, wordt een apparaat voor een solospel aangeschaft.
Voltooiingslaag — Daisy en het mechanische eindmelodietje vertegenwoordigen de zeldzame ervaring dat een digitaal avontuur werkelijk is uitgespeeld.
Dieptelaag — Het plezier om samen in een kleine kunstmatige wereld vooruitgang te boeken.
De GameBoy maakt digitaal spel mobiel. De speler hoeft niet langer naar een speelhal of snackbar en is niet gebonden aan een televisie.
De grove pixels worden in de herinnering niet als tekort ervaren. Het beperkte beeld blijkt voldoende om spanning en herkenbare personages voort te brengen.
De oudere Donkey Kong-laag laat een verschuiving zien: op de speelautomaat kost iedere poging geld, op de GameBoy is het spel gekocht. De economische eenheid verschuift van munt per poging naar bezit.
Pac-Man; analoge flipperkast; Aapjes kijken bij V&D; cassettebandje; De Poenschepper; TV-klok.
